Wat deuken in de muur, een ballet school, procesmanagement en creatieve vrijheid met elkaar te maken hebben

 

Nu verwacht ik niet dat jullie dagelijks in een balletschool rondlopen en denken “waar komen die deuken in de muur toch steeds vandaan?”. Maar ik had de link nog niet gelegd totdat ik deze film (van maar 5 minuten) uit 2018 van Insider is dat het een super goed voorbeeld is van een van de quotes op mijn site:

 

EEN PROCES BESCHRIJVING BESCHRIJFT ALLEEN DIE ACTIVITEITEN OF PROCESSTAPPEN DIE ESSENTIEEL ZIJN OM HET PROCES MET SUCCES UIT TE KUNNEN VOEREN EN NIET MEER DAN DAT. EEN TE GEDETAILLEERDE PROCESBESCHRIJVING GAAT IN DE WEG ZITTEN VAN DE CREATIEVE VRIJHEID VAN DE ONDERNEMER EN DESKUNDIGHEID

 

Wat ik zo mooi vind aan wat Olivia Boisson hier doet is de combinatie van het proces en de creatieve vrijheid die zij als artiest nodig heeft. Zoals zij verteld zijn de spitzen van een ballerina maatwerk omdat het precies moet passen aan de vorm van de voet en de juiste versteviging moet geven. Ik heb zelf ongeveer 5 jaar op spitzen mogen dansen en trust me…als ze verkeerd zitten dan ervaar je daar de gevolgen van! (aka littekens, numbhness, krakende enkels, my feet have sufferd!).

Het hele proces heeft (verwacht ik) als doel het neerzetten van een prachtig optreden en een subproces hiervan is het voorbereiden van de spitzen. Iedere danser moet er dus voor zorgen dat haar spitzen perfect zitten en volledig aansluiten op haar dansstijl en de bouw van haar voeten. Zoals Oliva ook aangeeft vliegt ze, bij intensieve dans dagen, door zo’n 3 paren per dag. Daar ben je dus behoorlijk druk mee en kost veel tijd. Je zult misschien in eerste instantie daarom denken ‘laten we dat proces gaan versneller, vermakelijken of automatiseren zodat de dansers sneller weer on point kunnen en die prachtige show neer kunnen zetten’.

We kunnen iemand aannemen als ‘spitzen-basher’ (is diegene die de spitzen tegen de muur gaat rammen voor alle dansers. Ik dacht ik licht het maar even toe aangezien ik het woord zelf ook net bedacht heb), de schoenzool leveren we al doorgebroken aan, de fabrikant kan de linten er vast ook wel van te voren aan zetten, we maken ingebouwde teen stukjes en misschien kunnen we zelfs een ‘spitzen-buiger’ (ja, ook een verzonnen woord, dit is diegene die de flexibiliteit toevoegt) aannemen zodat alle spitzen soepel genoeg zijn voor de dansers om gelijk pirouetten te gaan draaien.

Gevolg is echter dat er met geluk nog maar 1 ballerina kan dansen op deze nieuw en sneller ontworpen spitzen omdat alle andere met bloedende tenen, afgebroken nagels, blauwe knieen of geblesseerde enkels naar huis gaat en nooit meer wil (of kan!) dansen voor dit dansgezelschap ...

The company is nu niet meer in staat een prachtige show neer te zetten wat uiteindelijk wel het doel is van het hele proces…oh, oeps

De creatieve vrijheid die alle ballerina’s in dit proces nodig hebben is dus van essentieel belang om het proces met succes uit te kunnen voeren. Het proces ervoor of erna, however, is nog wel het analyseren waard mocht er toch behoefte en noodzaak zijn om iets te gaan verbeteren, versnellen of te versimpelen.

Oh ja… en vraag me overigens niet om voorbeelden of tips, ik heb Oliva niet gevraagd of er überhaupt behoefte of noodzaak is om dit proces te verbeteren ;-). Ik heb gewoon genoten van haar dans skills en haar eigen persoonlijk sub-proces in dit filmpje - ik hoop jullie ook?

 
Aimee Giles